door Luc Vandaele © Het Nieuwsblad

Bruno De Lille wordt schepen Vlaamse Aangelegenheden in Brussel

Brussel / Wevelgem

Wevelgemnaar Bruno De Lille wordt op 1 januari 2001 totaal onverwacht schepen van Vlaamse Cultuur en Vlaamse Aangelegenheden in Brussel. Niet niks voor een 27-jarige (Vlaamse) jongeman in de hoofdstad die nog tot eind dit jaar het onderste uit de (radio)kan wil halen als presentator van het Radio 2-avondprogramma De Grote Beer om daarna zes jaar politiek verlof te nemen.

Hoe ben je in feite in de (Brusselse) politiek gerold?

De Lille: “Politiek heeft me altijd geïnteresseerd. We discussieerden er vaak over met vrienden. Ik kon me het best vinden in de standpunten van Agalev inzake holebi’s en gelijke kansen.”

“Ik werd aangezocht als lijsttrekker van een onvolledige lijst (37 op 47). Ik haalde 333 voorkeurstemmen maar voor de alternatieve meerderheid van PSC, CVP en Ecolo konden ze het zitje van Agalev best gebruiken.” “Zondagavond was alles al in kannen en kruiken met een toch wel verrassend gevolg voor mijn persoontje.”

Wat gaat er dan door je heen?

“Je beseft niet wat er gebeurt. Alles gaat zo snel en de gevolgen zijn bijzonder ingrijpend. Het schepenambt is natuurlijk onverenigbaar met mijn job als radioproducer en -presentator. Belangenvermenging zou moeilijk te vermijden zijn. Daarom ben ik ook blij dat de VRT mij op politiek verlof “stuurt” maar het doet wel pijn. Ik doe het radiowerk zeer graag en zal het absoluut missen.”

Welke worden je bevoegdheden en concrete veranderingen?

“Ik word verantwoordelijk voor de Vlaamse cultuur en Vlaamse Aangelegenheden, derde wereldbeleid en gelijke kansen. Allemaal zaken in mijn onmiddellijke interessesfeer.”

“Het wordt natuurlijk de komende maanden hard studeren om alle dossiers onder de knie te krijgen. Ik kan gelukkig terugvallen op een aantal mensen die nu al vanuit Agalev betrokken zijn bij de Brusselse gewestregering.” “Ik schrok ook toen ik vernam dat er een kabinetschef, een secretaresse en een wagen met chauffeur ter beschikking staat. Dat wordt even wennen.”

Brusselfan

Je bent een echte Brusselfan geworden

“Absoluut. Ik studeerde een tijdje aan het Rits en het Conservatorium in Brussel, daarna in Antwerpen en werkte enige tijd in Kortrijk. Toch trok ik altijd terug naar de hoofdstad. Daar is echt wel van alles te beleven.” “Een heerlijke stad en zeker niet dat lelijke eendje wat sommigen er ten onrechte van denken. De stad bruist, zowel op cultureel vlak als het uitgangsleven.”

Hoe voelt deze Vlaming zich in Brussel?

“Het gaat een stuk beter. Ik ben tot nu toe steeds in het Nederlands bediend door de stadsdiensten en de winkeliers leren het snel wanneer ze in de gaten krijgen dat er een cent is te verdienen. Brussel is een multiculturele stad en meertaligheid is gewoon een voordeel.” “Ik zal wel Nederlands spreken in de gemeenteraad en het schepencollege. De meeste collega’s begrijpen het wel maar spreken het niet zo goed. In het schepencollege zal ik de enige Vlaming zijn zodat ik mijn Frans toch wat moet aanscherpen zodat ik bijzonder goed de nuances begrijp. Elk spreekt zijn eigen taal. Ik noem dat taalhoffelijkheid.”

Wat nu met je carrière als cabaretier?

“Je moet keuzes maken in het leven. Het podium laat ik voorlopig aan de anderen maar ik zal des te meer in de Brusselse theaters vertoeven en dat is een zeer aantrekkelijk alternatief.”

14-10-2000