door ODW © Het Volk

Wevelgem

Morgen brengt Bruno De Lille, een 21-jarige Wevelgemnaar, in CC Guldenberg de première van zijn cabaretprogramma Enkele reis, halve prijs, naar Cuba. De Lille hoopt de volgende maanden zijn studies voordracht aan het Antwerpse Conservatorium te kunnen combineren met avondvullende optredens in de Vlaamse culturele centra. “Ik heb in elk geval de CC-directies aangeschreven. Nu maar hopen dat ze komen kijken.”

Acht jaar geleden bezochten we Bruno De Lille een eerste keer in het Sint-Pauluscollege, daags nadat hij in Gent de voordrachtwedstrijd het Dr. Degruyterjuweel had gewonnen. Hij sprak toen de hoop uit later van voordracht zijn beroep te kunnen maken. Het heeft er alle schijn van dat zijn wens werkelijkheid zal worden. “Na de middelbare studies trok ik naar Brussel om er regie te studeren. Na één jaar zag ik al vlug dat dit niet mijn cup of tea was en trok ik dan maar naar het Conservatorium in de hoofdstad met de bedoeling er voordracht en cabaret te volgen. Bij gebrek aan belangstelling was die afdeling er afgeschaft en omdat ik nu toch in Brussel zat, volgde ik er maar toneel.”

Maar de liefde voor cabaret zit er bij Bruno diep ingebakken. “Dit jaar volg ik aan het Antwerpse Conservatorium eindelijk voordracht. Cabaret wordt in Vlaanderen niet onderwezen, maar voordracht ligt er toch het dichtst bij.”

Waarom trekt hij dan niet naar Nederland waar cabaret wel een goede traditie heeft? “Cabaret is nauw verbonden met onze maatschappij. Om wat er bij ons leeft van dichtbij te kunnen blijven volgen, moet ik wel in Vlaanderen blijven. Youp van ’t Hek heeft overigens ooit gezegd dat je op een cabaretschool alleen die dingen leert die anderen eerder al veel beter hebben gedaan.”

Over cabaret heeft Bruno een afgelijnde visie. “Het moet in elk geval geëngageerd zijn. Het moet niet belerend zijn, maar af en toe mag en moet de cabaretier wel eens met de vinger wijzen. In mijn programma steekt heel wat humor, maar niet die humor waar je plat van achterover gaat vallen; het is eerder een glimlachprogramma.”

Enkele reis, halve prijs, naar Cuba schreef Bruno De Lille in een zestal weken. “Ik had vooraf wel veel ideeën genoteerd op de trein. Toen ik heel wat materiaal bij elkaar had, zette ik me achter mijn computer en ik was vertrokken. Het liep als een trein. Ik heb dit programma vorig jaar dan ook gebruikt als eindejaarswerk. Een strenge jury quoteerde het met 16 op 20. Voor mij was dit voldoende om het ook voor het publiek te brengen.”

Het programma is een raamverhaal waaruit Bruno zo nu en dan stapt om over alles en nog wat zijn eigen mening te verkondigen. Over het verhaal zelf zegt hij: “Dominiek Klopterop droomt al zijn hele leven van een reis naar Cuba, zijn idee van de gedroomde wereld, het land waar men tegen alles en iedereen in vasthoudt aan zijn idealen. Maar eerst zijn moeder en later zijn vrouw staan een reis naar Cuba in de weg. Als Dominiek zijn werk verliest, vindt hij dat niets of niemand hem nu nog kan tegenhouden om naar Cuba te vertrekken. Het verhaal van Dominiek Klopterop is het verhaal van veel mensen die een nooit verwezenlijkte droom koesteren. Maar uiteindelijk beseft Dominiek dat er eigenlijk niet zoveel nodig is om die droom toch maar te realiseren.

14-09-1994