1.0Website van Bruno De Lillehttp://brunodelille.eubrunodelillehttp://brunodelille.eu/author/brunodelille/rich600338<blockquote class="wp-embedded-content"><a href="http://brunodelille.eu/en/het-is-maar-een-uurtje/">Het is maar een uurtje …</a></blockquote> <script type='text/javascript'> <!--//--><![CDATA[//><!-- /*! This file is auto-generated */ !function(d,l){"use strict";var e=!1,o=!1;if(l.querySelector)if(d.addEventListener)e=!0;if(d.wp=d.wp||{},!d.wp.receiveEmbedMessage)if(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if(t)if(t.secret||t.message||t.value)if(!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){var r,a,i,s,n,o=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]');for(r=0;r<c.length;r++)c[r].style.display="none";for(r=0;r<o.length;r++)if(a=o[r],e.source===a.contentWindow){if(a.removeAttribute("style"),"height"===t.message){if(1e3<(i=parseInt(t.value,10)))i=1e3;else if(~~i<200)i=200;a.height=i}if("link"===t.message)if(s=l.createElement("a"),n=l.createElement("a"),s.href=a.getAttribute("src"),n.href=t.value,n.host===s.host)if(l.activeElement===a)d.top.location.href=t.value}}},e)d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",t,!1),d.addEventListener("load",t,!1);function t(){if(!o){o=!0;var e,t,r,a,i=-1!==navigator.appVersion.indexOf("MSIE 10"),s=!!navigator.userAgent.match(/Trident.*rv:11\./),n=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content");for(t=0;t<n.length;t++){if(!(r=n[t]).getAttribute("data-secret"))a=Math.random().toString(36).substr(2,10),r.src+="#?secret="+a,r.setAttribute("data-secret",a);if(i||s)(e=r.cloneNode(!0)).removeAttribute("security"),r.parentNode.replaceChild(e,r)}}}}(window,document); //--><!]]> </script><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="http://brunodelille.eu/en/het-is-maar-een-uurtje/embed/" width="600" height="338" title="“Het is maar een uurtje …” — Website van Bruno De Lille" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe>Het werd het eigenlijk hoog tijd dat de discussie over de werklast en de werkomstandigheden van onze leerkrachten eens gevoerd werd. Het grootste deel van het onderwijzend personeel is daar ook vragende partij voor. Maar ze willen wel dat het een evenwichtige oefening is die rekening houdt met de reële werkdruk, die bekijkt in welke omstandigheden ze werkelijk moeten lesgeven en welke middelen ze daarvoor echt ter beschikking krijgen. De discussie voeren vanuit een besparingslogica of vanuit de houding "ze geven al zo weinig les, een uurtje kan er nog wel bij" toont aan dat de Vlaamse Regering de realiteit van die duizenden hardwerkende leraars niet kent. Of is dat de manier waarop ze jonge mensen warm willen maken om les te geven? Lees meer in dit opiniestuk.